"هر چه را که میخواهید ویران کنید

کافیست که او آغوش بگشاید

تا همه را از نو بسازد"

پی نوشت: ترجمه قسمتی از ترانه ای فرانسوی است که بسیار دوستش دارم

عاقبت یک روز میروم ژاپن دست یکی از آن چشم بادامی های تو دل برو را میگیرم با خودم میبریم سن پطرزبورگ که هیچ کس زبان هیچ کس را نفهمد و وراجی کردن وسوسه اش نکند، یک کافه کوچک کنار رود نیوا اجاره میکنیم و دمنوش خورد توریست ها میدهیم، من بهارنارنج، بابونه، گل گاوزبان، زعفران، آویشن و چای سیاه و او ریوکوچا (چای سبز)، جاسمین، موگیچا(دمنوش جوی تفت داده)، کوزویو( دمنوش پودر ریشه کودزو)، ساکورایو(دمنوش شکوفه های گیلاس) و تِنچی چا "چای بهشت و زمین" (ترکیبی از دوازده گیاه) دم میکنیم. شبها در اتاق کوچک بالای کافه قبل از خواب به هم آریگاتو میگوییم و عطر تمام دمنوش های

" I'm nothing but a shattered soul
Been ravaged by the chaotic beauty
Ruined by the unreal temptations
I was betrayed by my own beliefs... "

I think I am done here. I am so fed up with life, Screw it.
You were a sight for sore eyes, not anymore babe, not anymore...

کار میکنم، هر روز و هر روز بی وقفه کار میکنم، تمام روز های تعطیل را هم کار میکنم، پیش از طلوع آفتاب از خانه در میآیم و نا نمیماند در من تا پس از غروب که به خانه برگردم، روزهای هفته همه شان شبیه هم شده اند و هفته ها را دیگر نمیدانم کی می آیند و کی میروند. طعم گس دود را ته حلقم خاک را در چشمانم گرمای طاقت فرسایی که چکه چکه آبم میکند و سوت کر کننده ی بخار که گوشم را همچو موم پر میکند میتوانم تحمل کنم، ولی دست آخر مرا این سه ساعتی که میان کار و خواب اضافه آورده ام از پا در می آورد همین سه ساعتی که برایش نقشه ها کشیده بودم که چه کارها که نکنم و چه جاها که نروم و چه م